HASRET

Şu canımdan çok sevdiğim Keban'a

Sen hasret kal sakın gelme dediler

Göz yaşların aksın senin sinene

Sen hasret kal sakın gülme dediler.

Yavru kuş'tum ayırdılar yuvadan

 Ayırdılar bacı,kardeş,anadan

Kimler öldü,kimler kaldı sıladan

Sen hasret kal sakın bilme dediler.

Herkes olmuş bir diğeri,öteki

 Bunlar burda yaşamadılar sanki

Bir günümü,bana çok gördüler ki

Sen hasret kal sakın kalma dediler.

Hasretlikten kışa dönüyor yazım.

 Turna'larla uçmuyor benim kazım

Ezberim de iki türkü,bir sazım

Sen hasret kal sakın çalma dediler.

Has bahçemde deste,deste güllerim.

 Yine de bak yas tutar bülbüllerim

Bir demet gül koparacak ellerim

Sen hasret kal sakın yolma dediler.

Ayrılık derdinin yoktur ilacı

Yere batsın,gurbetin tahtı tacı

Artık dayanılma, bu hasret acı

Sen hasret kal sakın ölme dediler...