İNSANIN VARLIK SEBEBİ ZALİM Mİ OLMAK MIDIR:?

Bu yazımda işe tersinden başlamak istedim. Felsefi olarak işe tersinden bakmak, tersinden başlamak pek tercih edilen bir yol değildir. Tersinden okumalar yapmak zor bir tercihtir. Arada sırada bu yolu da izlemek insana farklı bir FARKINDALIK kazandırır. İnsan bu evrene gelirken bilinçli veya bilinçsiz mi geldi? Ona kafa tutmaya gerek var mı ki? Bence her iki açıdan bakmak çıkış yolu olarak görülebilir. Çıkmaz sokak insanlık ve evrenin doğasında yoktur. Mutlaka her an açık yol vardır. İnsanın bu evrene bilerek gelmiş olmasıdır.

Bu evren hakkındaki bilginin pim kodları kendisine yüce yaratan tarafından önceden verilmiş olmalı ki bu evrene gelişi ile birlikte yaşamaya başlamış olmasıdır. Gelirken ağlayarak giderken gene de ağlayarak muhtemel bir durum olmasıdır.

İnsanın ruhlar âleminde verilmiş sözünü bilen gene insanın kendisi olduğunu kutsal metinlerden öğreniyoruz. İnsan denilen varlık berzah âleminde yanı ruhlar âleminde kulluk görevini kabul ettiğini kutsal olan Allah’ın ilahi mesajlarından alıyoruz. Yüce YARATAN, anlaşılmak için insan denilen varlığı kutsal ve yeryüzünün halifesi olarak yaratarak bu evrene gönderdiğini gönderilmiş ve yaratılmış ayetlerinde açık ve net olarak insanlığa sunmuş olmasıdır. İnsan denilen varlık bu evrene bilinçli olarak geldiği gerçeğidir.

Ruhlar âleminde bunun sözünü kalu bela diyerek söz vermiş olmasıdır. Kalu bela Allah'la yaratılışları sırasında insanlar arasında yapıldığı kabul edilen sözleşme için kullanılan bir tabirdir. Yüce bu sözleşmeyi insan denilen varlığa bildirdiyse işte böyle bir gerçeğin var olmasıdır. Yüce yaratan tüm göndermiş olduğu kutsal kitaplarında insan denilen varlığa yani bizlere bu sözleşmeden söz etmektedir. Bu sözleşmeyi bildiğimiz halde bu evrene gelmiş olduğumuz halde bu sözleşmeyi unutmuş gibi davranmış olmamız bir cehaletin göstergesi değil midir? Yüce yaratan beni anın ki bende sizi anayım.

İnsan denilen kulları olarak bizim kendisine çok yakın olduğumuzu gene ilahi mesajında bize söylüyor olmasıdır. “kuluma kulumun şah damarı kadar yakının “ ilahi mesajı ve daha buna benzer sayısız ilahi mesajlarını insan denen kullarına vermiş olmasıdır. Bu derece kutsiyet görülen insan neden bu verilen sözlerin dışına çıkar ve bu evrende kendi nesline zalimlik yapmayı reva görür. İnsanın mayasında cehalet denilen iletin olması insan için en büyük tehlike olmasıdır. İnsanın asıl mayası yaşamı boyunca yaratıcısıyla birlikte olmasıdır. Bunu unuttuğu andan itibaren Yüce Allah’ı kendisine uzak görme hastalığına bulaşır. Bu hastalık hali belirdiği andan itibaren damarlarına zalimlik kanı akmaya başlar. Her geçen bunun ölçüsü kaçtıkça yeryüzünde bela çıkarmaya başlar.

Bu noktadan itibaren yeryüzünde bela çıkaranlar ve belaya katlanmak zorunda kalanların saffı birbirinden ayrılmış olur. Yeryüzünün halifesi olarak yaratılan insan bir anda yeryüzünün belası haline gelmiş olması insanlık adına büyük bir risktir. İnsanlık tarihi boyunca zalimlerin dünyası ile mazlumların dünyası böyle devam etmiş olmasıdır. Çoğu zaman adalet terazisi mazlumun elinde değil zalim elinde oyuncak oldu. Bu durum insanın mayasını tarumar etmekle kalmadı insanlığın feleğini bombalamış oldu.

Nefsine esir düşen, nefsinin esiri olmuş zalimler bir gün lanetle anılacaklarını neden bilmek istemezler. Allah’ın kulu oldukları halde neden kendini Allahın yerine koyar ve zalimce davranır ve bu evrende zalim olmaya devam ederler. Gerçekten zalim olmak kolay değildir. Zalim olmak için kendini tanrılaştırmış olması gerekir. Etrafındaki yobaz ve cahil taifesi menfaati karşılığı onu zalimleştirmesi gerekir. Onun için zalimin işi çok zor. Zalim hiçbir zaman mutlu olamaz. Her iki dünya onun için zindandır. Allah’ın meclisinden kovulmuş insan zalimdir. Kovulmak zor iştir. Bedel gerektirir. Zalim insan nefsine, bedenine, ruhuna ve zihnine ihanet eden ve bununla yetinmeyip ailesine, çevresine, insanlığa ve içinde yaşadığı evrene zülüm eden demektir. Bu kolay bir durum değildir. Bunu yapmak için ya deli olmak ya da ahmak olmak gerekir. Ahmaklık kolay bir şi değildir. Yaşam boyu kötü olarak anmak en büyük canavarlık ve vahşiliktir. Nefsine esir düşmüş zalimler Allah’a uzak olduğunun farkında bile değillerdir. Bu derece zalim ve cahillerdir. Kısacası zalim ve zulmeden bu evrende en cahil varlıktır.

Cahil insan isyan içinde olur. Onun için zalim mutlu olamaz. Zülüm yaptıkça korku ve endişeleri misliyle artarak devam eder. Aslında zalim dövülmek ister fakat kimse cesaret edip dövemez. İnsanlar cesaret edip dövseler rahatlayacak ve kendine gelecektir.

Zalim insan erenler meclisinden kovulmuş insandır. Erenler meclisinde kovulan insan rahmani olmayan meclislerde zaman geçiriyor demektir.

Zalimlerin etrafına zalimler duvar örmüş demektir. Mazlum insan yaratıcısı ile mutlu olan, geleceğinden endişe ve korkusu olmayan insan demektir. Mazlum insan nefsini yaratıcısına teslim etmiş insan demektir. Mazlum insan günün 24 saati yaratıcısıyla beraber olan insan demektir. Mazlum insan zalimin havuzuna su taşımaz. Zalim insanın zalimliğinden Allah’a sığınan insandır. Mazlum insan kendi nefsi ile mücadele eden insandır. Zalim insan nefsini putlaştıran ve kendini tanrılaştıran insandır.

Kısacası zalimin işi çok zordur. Onun için zalim olmak zor iştir. Dünya üzerine bakar mısın mazlum insanlara bak bir de zalim insanlara bak. Mazlum Allah’ı ile birlikte olmayı her dem seçmiş insandır. Zalim insan zulmünü artırarak cehennem çukurunu daha ateş haline getirmek için geceli gündüzlü durmadan hayvanı demeyeceğim belki bu evrene bu derece zalimlik içinde olan başka bir varlık gelmiş değildir.

Gerçek anlamda iman eden insan evrensel hukuka inanmış insandır. Evrensel hukuk insanı kutsal gören ve ona zulmetmeyen insandır. Gerçek insan kalbi duyguları ve düşünceleri Allah’ın rahmeti ile dolatılmış insandır. Gerçek insan kalbi duyguları insan, doğa ve doğada var olan her ne varsa onların saygı, sevgi ve hoşgörü deryasıyla dop dolu insandır. Yaratıcısına güvenen insanın kalbi duyguları rahmet edici duygu ve düşüncelerdir. Kalbi duyguları temiz, pak olan insan duygu ve düşünceleriyle etrafına ışık misali yüce yaratanının rahman ve rahim sıfatlarıyla bakan insandır. Yaratanı yaratanın hatırına seven insandır.

Günümüz dünyasına baktığımızda gerçek anlamda insan olanlar başkasına zarar vermemek için sürekli tefekkür içinde olan insandır. Buna karşın zalim insan sürekli isyanda olan insandır. İsyanda sınır tanımayan insandır. Onun için diyoruz ki zalim insanın zulmü varsa mazlumun seslenişi vardır. Bu sesleniş rahmani sesleniştir. Onun için diyoruz ki zalim insan bu âlemden göçüp gittiğinde zalim olarak anılacaktır. Bu kolay bir iş midir? Mazlum insan bu dünyada göçüp giderken gözleri arkada kalmadan gidecektir.

Mazlum insanın mutlak manada gelecek olan dünya ile ilgili endişesi yoktur. Sadece içinde bulunduğu an onun için eziyet dünyasıdır. Bu da gelip geçici olmasıdır. Aslında zalim korkaktır. Birileri ona dur demediği için zalimdir. Bir gün ona da dur diyen olacaktır. İşte bu tip insanların diğer insanlardan farkı zalim olmaktır. Bu tiplerin mayası zalimlikten yanadır. Onun için zalim olmak için can atmış olmalarıdır. İnsanlık tarihi ile birlikte zalim, zalim olarak mazlum mazlum olarak anıldı ve anılmaya devam edecektir. Yaşasın mazlumlar kahrolsun tüm zalimler. Dünyada var olan mazlumlar birbirine benzer. Zalimlerde birbirine benzer. Evet, zalim ruhlu insanlar zalimliği istediği sürece yaşamları zalimce olacaktır. Mazlum insanlar mazlum olmayı seçmiş olmakla mazlumdurlar. Allah , nihaiyi kararda mazlumdan yanadır.

2026 yılının zalimlere mezar olmasını ve mazlumların daha mutlu, müreffeh, huzur ve güven içinde olduğu bir yeni yıl olmasını bu kâinatın sahibinde talep ediyoruz.  KUANTUM DÜŞÜNCE TEKNİĞİ SANAL OKULU/ MEHMET YILMAZ