BU DÜNYA HEPİMİZE YETER

Doğar güneş her sabah üstümüze,

Aynı ışıklar vurur yüzümüze,

Sevgi ekmeli gönül bahçemize,

Bu dünya elbet yeter hepimize.

Bir ekmeği bölüp dosta verelim,

Aynı sofrada kardeşçe gülelim,

Dargın kalpleri barışık edelim,

Bu dünya herkese yeter, bilelim.

Sevgi dolu türküler söyleyelim,

Türlü renkte çiçekler derleyelim,

Şu gök kubbe altında birleşelim,

Bu dünya herkese yeter, diyelim.

El ele verince çoğalır umut,

Sevgi olunca rahmet olur bulut,

Sen ki; iyilik yap, şerleri unut,

Bu dünyada olmalıyız hep hoşnut.

Dağlar, taşlar, denizler daim olsun,

Zümrüt gibi ormanlar kaim olsun,

Her gencin belleğinde ilim olsun,

Bu dünyada insanlık huzur bulsun.

Kimseler aç kalmasın, üşümesin,

Hiçbir yürekte sevgi eksilmesin,

Her kim, insanı incitip üzmesin,

Bu dünya kimselere dar gelmesin.

                         Fevzi ÖZDEMİR