KEBAN'IN GELİNCİK KIZI

Keban, senin koynunda  bıraktım ilk baharı

Fırat'a emanetim  çocukluğun rüzgârı

Zaman değirmeninin  bana ne ola kârı

Gurbet ömür bahçemden gençliğimi dermiş

Keban'ın kırlarında  gelincikler göğermiş

Salındığım dağlarda  türküm suya karıştı

Hatıralar usumda birbiriyle yarıştı

Hayal ile hakikat özledikçe ayrıştı

Gök buluta duranda boynunu da eğermiş

Keban'ın kırlarında  gelincikler göğermiş

Bir fotoğraf karesi  bin hatıra düşürdü

Uzağından baktıkça  sol cenahım üşürdü

Hangi yel savurdu da  ömrümü bölüştürdü

Mesafeler içime ur olup da sığarmış

Keban'ın kırlarında gelincikler göğermiş

Vuslat bana ne zaman  kaç can eskiteceğim

Kaç mevsimi uzakta  sensiz tüketeceğim

Gelinciğe dönüşüp  bağrında biteceğim

Son nefeste kavuşmak  yaşamaya değermiş

Keban'ın kırlarında  gelincikler göğermiş

Fırat'ın kızı şimdi  aynalarda bin suret

Çehresinde çizgiler  bakışlarında hasret

Mazisini gönlünde sakladığı bir servet

Zaman saçlarına süs ak iplikler eğermiş

Keban'ın kırlarında  gelincikler göğermiş

Sündüs Arslan Akça