KÖYÜME BAKTIM AĞLADIM

Köyümün pınarı başında durdum

Doğduğum yıkılmış evimi gördüm

Vay benim vefasız çilekeş yurdum

Durdum etrafıma baktım ağladım

Kimse yoktu seni kimden sorayım

Bir fert bulamadım selam vereyim

Ev bark viran olmuş nasıl durayım

Dert üstüne derdi taktım ağladım

Ceddim mezarın gün boyu aradım

Bir kabristan baştan sona taradım

Kabrini bulmadan olmaz muradım

Oturdum sigaram yaktım ağladım

Tarlamız vardı ot dolmuş ekilmez

Susuz kıraç toprak fidan dikilmez

Dön sılana gurbet kahrı çekilmez

Acıyla boynumu büktüm ağladım

Arpa buğday derip orak bilerdim

Kolumla anlımdan terim silerdim

Sevdayla Allahtan rızkım dilerdim

Hüzünle gözyaşı döktüm ağladım

Ahmet dağ taşında atan yürümüş

Şimdi dut ağaçlar kökten çürümüş

Damarlar çekilmiş suyun kurumuş

Aşkım için bir çam diktim ağladım

Ahmet DEMİR