MARAŞ DEPREMİ DESTANI

Yanıyor yüreğim naçar halimle

Neyleyim zelzele denen zalimle

Tutulmuş dizlerim kırık belimle

Enkazlara bakıp bakıp ağladım.

Kurban olam bilen var mı acımı

Kaybettim yar ana baba bacımı

Deprem bırakmadı tek ağacımı

Çok ağıtlar yakıp yakıp ağladım.

Diyarbakır öksüz Malatya yetim

Adana’da Yasin Hatay’da hatim

Kilis’te okutmaktı bu yıl niyetim

Sineye dert takıp takıp ağladım.

Kaldı boğazımda ekmekle aşım

Nasıl uyurum ki ağlar Maraş’ım

Asla dinmeyecek akan gözyaşım

Yaşlarımı döküp döküp ağladım.

Uyan Adıyaman Antep yanıyor

Geçmemiş Elazığ yaran kanıyor

Osmaniye suskun Urfa donuyor

Bu dişlerim sıkıp sıkıp ağladım.

Türkiye tek yürek gitti canımız

On şehir virane dondu kanımız

Etrafımızda söndü her yanımız

Ah ile vah çekip çekip ağladım.

Bakın Anadolu’m düştü ne hale

Ahmet duygulanıp getirdin dile

Binler kayıp var ağlaman nafile

Dudağımı büküp büküp ağlarım.

Ahmet DEMİR (şiir kitabımdan)

RABBİM BİR DAHA YAŞATMASIN ÖLENLERE RAHMET YAKINLARINA SABIRLAR DİLİYORUM.CUMANIN HAYRI VE BEREKETİ ÜZERİNİZE OLSUN İNŞALLAH UNUTMADIK UNUTMAYACAĞIZ.

FOTO: DEPREMDE GÖNÜLLÜ ÇALIŞAN KIZLARIMIZ