ARİF ÇAKMAK KARDEŞİMİN ARDINDAN

(Elazığ Kanal 23 Genel Yayın Yönetmeni)

Elazığ ve bölgesinde kendini yetiştirmiş, çok değerli Televizyon yönetmeni Arif Çakmak kardeşimiz, 12 Mayıs 2025 tarihinde hayatını kaybedip, 13 Mayıs 2025 tarihinde Harputta Hakka uğurlandı. Öncelikle sevgili kardeşim Arif Çakmak’a, Allah rahmet eylesin mekanı cennet olsun. Ayrıca saygıdeğer ailesine, sevenlerine sevdiklerine baş sağlığı ve sabır diliyorum.   

Arif ÇAKMAK kardeşim yaşça benden küçük olduğundan, yakın tarihlerde tanıştım. Oysa gerek babası gerek amcalarını 1960 yıllarından beri tanırım.  Ne güzel bir tesadüf ki Kebanlıların Fırat kıyısında deveboynu dedikleri yerde, Arif kardeşimin dedelerinden beri devam eden evleri bahçeleri var. Benimde Nimri köyümüze bağlı Dummu tarafında yine Fırat kıyısında, dedelerimden kalan ve yıllarca devam eden evimiz bahçelerimiz var.

Hal böyle olunca Arif kardeşimin babası amcaları, yaz aylarında Fıratı yüzerek geçip Dummuya gelirlerdi. En az senede bir veya iki kez geldikleri olurdu. Ayrıca babasının amcası oğlu Rahmetlik Salih dayı, gençlerden yaşça büyük olduğu için, çoğu kez Babası Mehmet ve Ali ile birlikte suyu geçip Dummuya gelirlerdi. Bizim karşıya geçmemize babam kızdığı için hiç geçmedim. Sadece rahmetlik Hüseyin Ağabeyim yüzüp geçerdi. O kolaylığı da, ya Mehmet ya da Ali kardeşimiz sağlamıştı. Hüseyin ağabeyime iki tane su kabağı vermişlerdi. Durum böyle olunca su kabakları cankurtaran görevi yapıyordu. Hüseyin ağabeyim İstanbul’a gidince o su kabaklarını ben kullanırdım. Fakat asla karşıya geçmedim zaten yüzme biliyordum. Tek tehlike Fırat akar olduğundan. Çünkü bahsettiğim yıllar Keban barajı yapılmadan önceki yıllar, kısaca 1960 yılları.

Biz aile olarak deveboynunda yaşayan Arif kardeşimin dedesi, Mısırlı Osman dayı ve evlatlarından uzak kalmadık. Gerek Keban da gerek İstanbul da, imkan el verdikçe bir birimizi bulurduk.

Sanırım 2011 yılında iki ablam ve yeğenim İlker Alp ile Nimri köyümüze gitmiştik. Asker arkadaşım Hanifi Doğan Dummuda balık ürettiğini söylemişti. Biz yanımıza birkaç yiyecek vs alıp Dümmüya gittik. Fakat Hanifi yoktu oğulları vardı. Sağ olsunlar bize balık ızgara pişirdiler. Daha sonra Arif kardeşimin amcası Mustafa Çakmak geldi. Hoş beş muhabbet derken, ağabeyi yani Arif kardeşimin babası Mehmet ağabey ve çocukları karşıda ki bahçede olduklarını söyle. Ben buna çok sevindim. Sağ olsun Mustafa kardeşim Yeğenimle beni Mehmet ağabeyin bahçeye götürdü. Hava karanlık olana kadar Mehmet ağabeyimle epey hasret giderdik.

O tarihten bu yana Mısırlı Osman dayı ve akrabalarını tanıma fırsatı buldum.

Kısaca Arif ÇAKMAK kardeşimle tanışma fırsatı buldum. Bende kendime göre yazıp çizen biri olduğum için, Arif kardeşim beni televizyonda canlı yayında konuk ediyordu. İlk Fırat tv kanalında daha sonraki yıllar, Kanal23 de konuk ediyordu. Ben zaten Köyümüze yılda bir kez falan gidiyordum.

Şunu da belirtmeden asla geçemem, Arif kardeşim bazı dostlarına beni akrabam diye tanıtırdı.

En son 2023 de ablam yeğenlerim ve eşimle birlikte, Arif kardeşimin Anne Babasını deveboynundaki evlerine misafir olduk. Bu ziyaretimiz yaz ayında olduğu için, bahçelerinde bolca sohbet ettik. Tabii ki bahçelerinden bizim Dmmu tarafını kare kare seyretmek ailemize nasip oldu. Ayrıca çok sayıda fotoğraf çektik.

Saygıdeğer dostlar geçmişte çocukluk yıllarımdan kalan, Mısırlı Osman dayı ve ailemiz için az çok anılarımız oldu. Ben bu anıları çok kez Keban gazetemizde köşemde yazdım. Ayrıca babamın hayatını kaleme aldığım Kitabımda da yazdım.

Maalesef hayatımızın çarkı işte böyle dönüyor. Bugün bana yarın bir dosta akrabaya.

Arif ÇAKMAK ve Hakka uğurladığımız tüm geçmişimize Allah rahmet eylesin mekanları cennet olsun. Geride kalanlarımıza Allah sabır versin, sağlıklı huzurlu yıllar nasip kısmet etsin…

Selam ve saygılar.

Selahattin Yalçıner.