HİÇ

Asılı kaldı  günah aklımın bir ucunda

Islık çalan rüzgârdan kafam da karıştı hep

Dört nala koşan gönlü tutarken avucunda

Zinciri koparan düş aklımla yarıştı hep

Gece nöbeti tuttu ruhumdaki vesvese

Şafak sökene değin zar attı boşluğumda

Dibi delik  kahkaha ile gelse hevese

Başı dumanlı dağlar yarattı boşluğumda

Yüreğim yalnızlığın şarkısıyla inlerken

Karanlığın pimini çoktan çekivermiştim

İçinde yuvalanan şeytanını dinlerken

Ayağımın kaydığı yere çöküvermiştim

Kendine düşmanlığın kök saldığı bir zaman

Nasihat eleğinden geçirsem ki ne fayda

Bitap düşmüş dizlerde artık  kalmamış derman

Huzurun  badesini içirsem ki ne fayda

Kayıplara karışır  dokunduğum ne varsa

Ne varsa yakınımda  hepsi bir toz bulutu

Yokluğun pençesinde varlığımı sınarsa

Varlığım  hiçlendiğim  yerde kıracak putu

#SündüsArslanAkça