SÖNDÜ MADEN OCAĞIMIZ

Kapanmış ocağım bacam tütmüyor

Açmaya uğraştım gücüm yetmiyor

Gül olmayan yerde bülbül ötmüyor

Aşkın kimse benden çekip alamaz

**

Keban halkına çok ekmek aş verdi

Binlerce insan bu ekmekten yerdi

Nedense soysuzlar darbeyi vurdu

Nasıl devran böyle bir şey olamaz

**

Her bir vardiya tam yüz on kişiydi

Huzurumuz yurdun toprak taşıydı

Bu dağ taşlar halkın ekmek aşıydı

Yüz tesis kurulsun yerin dolamaz

**

Kırk yıldır ciğerden yaram kanıyor

Ölmesem de çoklar ölmüş sanıyor

Yandıkça bu vatan bağrım yanıyor

Yakanlar yanacak huzur bulamaz

**

Sevdanı içimden söküp atmadım

Günlük hayatıma neşe katmadım

Huzurla bir gece rahat yatmadım

Halk zalim düzene sessiz kalamaz

**

Yazdım ama derler haddin aşıyor

Nasıl yazmayayım sabrım taşıyor

Bekledik her gelen yaram deşiyor

Ahmet sağdır amma nasıl yaşıyor

Şu anda kimse ruh halim bilemez

Ahmet DEMİR