SÖNDÜ MADEN OCAĞIMIZ

Kapanmış ocağım bacam tütmüyor

Açmaya uğraştım gücüm yetmiyor

Gül olmayan yerde bülbül ötmüyor

Aşkın kimse benden çekip alamaz

Keban halkına çok ekmek aş verdi

Binlerce insan bu ekmekten yerdi

Nedense soysuzlar darbeyi vurdu

Nasıl devran böyle bir şey olamaz

Her bir vardiya tam yüz on kişiydi

Huzurumuz yurdun toprak taşıydı

Bu dağ taşlar halkın ekmek aşıydı

Yüz tesis kurulsun yerin dolamaz

Kırk yıldır ciğerden yaram kanıyor

Ölmesem de çoklar ölmüş sanıyor

Yandıkça bu vatan bağrım yanıyor

Yakanlar yanacak huzur bulamaz

Sevdanı içimden söküp atmadım

Günlük hayatıma neşe katmadım

Huzurla bir gece rahat yatmadım

Halk zalim düzene sessiz kalamaz

Yazdım ama derler haddin aşıyor

Nasıl yazmayayım sabrım taşıyor

Bekledik her gelen yaram deşiyor

Ahmet sağdır amma nasıl yaşıyor

Şu anda kimse ruh halim bilemez

Ahmet DEMİR