VİRAN OLMUŞ KÖYÜM
Bu yıl yine gidip baktım köyüme
Mil dolmuş madenli acı suyuma
Budadığım aluç gelmiş boyuma
Köy hasreti beni düşürür derde
Yirmi yıl kaldığım evim yıkılmış
Taşlarla toprağı yere dökülmüş
Kocamış ağaçlar beli bükülmüş
Virane haldedir hele gel gör de
Kurumuş akmıyor yandaki dere
Gel dedim sevdiğim burası nere
Buluşmamız yine kaldı mahşere
Ömür bitti akıl kalmamış serde
Bir zaman bir güzel açardı camı
Yaz akşamlarında süpürür damı
Dünyaya değerdi boyu endamı
Gönül penceresi çekerdi perde
Ekine giderken ekmek yağlardık
Dut iğde köküne dana bağlardık
Bir inek on keçi geçim sağlardık
Dolaşıp ağladım gezdiğim yerde
Bu cilveli kader boynumu büker
Anılar gözümden yaş olur döker
Ahmet bir aşk için Keban’ı yakar
Hani köyde eski sevdamız nerde
Ahmet DEMİR 27-04-2026