Gün gelir, atan can durur

Sevmeye engel eder mi gurur

Beddua elbet şer doğurur

Sonumuz sela olduysa neyleyim

Senin içinde bir gün zaman durur

En ince saçımın teli ahta bulunur

Sevene zulmün sonu kötü olur

Sensiz geçen ömrümü neyleyim

Gün olur, eleğini unla doldur

Dünya malına secde et dur

O değirmen taşı elbet durur

Eleğini asacağın duvarı yıktın neyleyim

O yüce dağlar kara muhtaç olur

Rüzgâr bile esmez, durur

Bir gün elbet Fırat da kurur

Ahımı Hak almazsa neyleyim

Miraç aşkının mecnunudur

Haktan iste, geçilmeyen çöl mü olur

Ondan isteyen elbet Leylâ’sını bulur

Mecnun’un hakkı kalırsa neyleyim

Helâl olsun sana, hakkım ne olur

Sevene cefası sefa olur

Sana gözyaşım feda olur

Ayağına taş değerse neyleyim